Kia Sorento jestnastępcą modelu Sportage w wersji Grand, jednak w tym aucie postawiono nazagwarantowanie klientom odrobiny luksusu i poprawienia jakości. Dziękiprzystępnej cenie egzemplarzy używanych i konstrukcji opartej na ramie wydajesię ciekawą propozycją dla leśnika. Czy jest konkurencyjna wobec renomowanychrywali?

Kia Sorento zadebiutowała na rynku w końcu 2002 r. ijest odpowiedzią koncernu na rosnący w Europie popyt na auta z segmentu SUV. Zczasem osiągnęła kilka ważnych sukcesów, m.in. tytuł „The Towcar of the YearAwards 2006” dla aut „holowników” oraz „Best in Class 2004” – nagrodęprzyznawaną przez amerykański magazyn „Truck Trend” dla najlepszego auta wklasie. Zewnętrznie przypomina trochę produkowanego ówcześnie Mecedesa ML,czyli masywne i nieco kanciaste kombi.

	Fot. S. Kołacz (3)
	Masywny przódz charakterystycznym przetłoczeniem maski

Pierwszylifting przeprowadzono w 2006 r., oprócz delikatnych zmian w nadwoziuzaprezentowano mocniejszy silnik diesla i nowocześniejszą automatyczną skrzyniębiegów. We wnętrzu poprawiono drobiazgi, mające wpływ na uatrakcyjnienie deskirozdzielczej. Kolejna, całkowicie odmieniona Sorento II zadebiutowała w 2009r., czyniąc nieco zamieszania na rynku. Auto od początku było atrakcyjniewyposażone, jego linia, mimo wrażenia ciężkości, nie starzeje się zbyt szybko.Sorento odniosła spory sukces rynkowy, na który wpływ miała niższa odkonkurencji cena, posiadana rama, a także rzadko oferowany w innych autach typuSUV reduktor napędu – dzięki niemu mamy całkiem sprawną terenówkę.

Nadwozie i wnętrze

Nadwozie Sorentojest przeznaczone dla pięciu osób, którym zaoferowano sporo miejsca i wygody.Wersje siedmioosobowe są stosunkowo rzadkie i głównie z prywatnego importu,ponieważ polscy klienci, za sprawą dużej ładowności tych aut (619 kg), nabywalije w wersji ciężarowej z kratką. W porównaniu z Pajero Sport lub Cherokee miejscajest sporo. Tylna klapa unosi się do góry, załadunek ułatwia oddzielnieotwierana tylna szyba. Pod względem jakości wnętrza Sorento dowodzi zmian wkoncernie, widać tu staranność w projektowaniu wnętrza i doborze materiałówwykończeniowych, które są wysokiej klasy.

	Wyrazista linia boczna, nawiązująca do Mercedesa ML
	Surowa i ergonomiczna deska rozdzielcza

Drzwi kabiny i bagażnika otwierająsię cicho, przy ich zamykaniu słyszymy przyjemne dla ucha „klapnięcia”.Podnoszenie pokryw silnika, bagażnika i uchylnego tylnego okna ułatwiająsiłowniki gazowe. Wnętrze jest obszerne, z kolorystyką współgrają chromowaneelementy i wstawki drewnopodobne. Środkowa konsola oraz deska rozdzielcza sąergonomiczne, spasowaniu niewiele można zarzucić. Po złożeniu tylnych siedzeńwidzimy płaską podłogę bagażnika, którego długość to ponad 150 cm, dzięki temuuzyskujemy przestrzeń ładunkową, oferującą prawie 2 m³ pojemności.Wyposażeniu niewiele można zarzucić, mamy tu kilka wersji, w najbogatszejznajdziemy skórzaną tapicerkę, klimatronic i kilka systemów wspomagającychkierowcę. Ciekawostką jest oddzielnie uruchamiany spryskiwacz reflektorów(oszczędność zużycia cieczy) i podgrzewanie przednich wycieraczek. Mimo upływulat nie widać tu nadmiernie zużytych elementów wnętrza.

Silniki i przeniesienie napędu

Silnik 2,5 CRDi ma cztery cylindry i wywodzi się zwłoskiej firmy VM. Na szczęście nie jest to stary 2,5 TD, który generowałproblemy właścicieli Voyagerów i Jeepów Cherokee. Jest to całkiem nowakonstrukcja z pojedynczą głowicą i wtryskiem common rail, wykorzystująca łańcuch rozrządu. Przeciętne spalanie to 9–11l/100 km. Przy zakupie używanej Sorento weryfikacja stanu turbo jestobowiązkowa. Jego podstawową wadą jest trwałość – awaria tego elementu możedoprowadzić do sytuacji, w której silnik zassie olej z silnika przezturbosprężarkę, wkręci się na wysokie obroty i nie mogąc go wyłączyć,doprowadzimy do jego zatarcia.

Z czasempodniesiono moc do 170 KM, przed liftingiem zdarzały się awarie typowe dlasilników diesla: uszkodzone wtryskiwacze i pompy wysokiego ciśnienia, drobnenieszczelności i zanieczyszczenia układu paliwowego. Dla wielbicieli benzynyzaoferowano na początek dwie wersje – niezbyt mocny silnik 2,4 oraz znacznieciekawszy 3,5 V6, który potrafi sporo palić. Po liftingu silniki te zamienionona 3,3 i 3,8, ale są one na polskim rynku rzadko spotykane. Ekonomię poprawiamontaż instalacji LPG (motor 3,5 pali ok. 14–16 l LPG/100 km).

Konsekwentniewykonywane przeglądy silników i ich osprzętu pozwalają uniknąć większychkłopotów. W układzie przeniesienia napędu stosowano zarówno manualne, jak iautomatyczne skrzynie biegów. Te drugie zmodernizowano w 2005 r., dodając opcjęręcznej zmiany biegów. W obu przypadkach w standardzie mamy skrzynięredukcyjną, wspomagającą nas w trudnych warunkach terenowych, ciekawostką jestzastosowanie dwóch rodzajów napędu 4 x 4. Podstawowe wersje mają napęd 4 x 4 zesztywno dołączaną przednią osią. Rozwiązanie to jest mało przydatne naasfalcie, mimo tego że napęd można dołączać pokrętłem w kabinie do prędkości 80km/godz. Ten rodzaj napędu poznamy po przełączniku w kabinie, opisanymnastępująco: 4 x 2HI/4 x 4HI/4 x 4LO. Alternatywą było zastosowanie sprzęgłapłytkowego, automatycznie dołączającego przednią oś (oznaczenia przełącznika:Auto/4 x 4/LOW). System ten jest bezpieczniejszy na twardych nawierzchniach, wterenie przewagę ma jednak pierwszy system ze względu na prostotę rozwiązańtechnicznych.

Zawieszenie, hamulce

Nadwozie Sorento oparte jest na solidnej ramie, zatłumienie nierówności odpowiadają cztery sprężyny śrubowe. Przednie niezależnezawieszenie wykorzystuje po dwa wahacze poprzeczne na koło i sprawdzoną kolumnęMcPherson, są one wspomagane poprzecznym stabilizatorem. Sztywna tylna ośprowadzona jest przez dwa wahacze wzdłużne i dwa stabilizujące (belka skrętna).Kia chwali się, że w projektowaniu zawieszenia Sorento brali udziałinżynierowie z Porsche. Jest to prawdopodobne, ponieważ samochodu nie prowadzisię jak klasycznej terenówki opartej na ramie. Nie odczuwamy niekontrolowanegobujania, a auto sprawia wrażenie nawet trochę nazbyt sztywnego, dzięki temumożemy dynamicznie pokonywać zakręty. Na nierównościach zaś samochód w sposóbsatysfakcjonujący wybiera nierówności. Przy agresywnym użytkowaniu zużyciuulegają gumowe elementy zawieszenia. Na rynku dostępne są zestawy, pozwalającena uzyskanie dwucalowego liftu. Ze względu na gabaryty zwrotność nie jestnajwyższą zaletą Sorento. W tym modelu zastosowano na obu osiach hamulce zwentylowanymi tarczami, systemy wspomagające pozwalają na skuteczne zatrzymanieauta, układ ten nie należy do awaryjnych.

	Zalety:	Wady:
	stosunkowo komfortowe zawieszenie dobra widoczność akceptowalny prześwit akceptowalne spalanie dobre zdolności terenowe dobra jakość wykończenia wnętrza stosunek jakości do ceny	rdza pojawiająca się czasami u spodu maski silnika, na słupkach i na spawach mała zwrotność problem olejowy w silniku 2,5 CRDi (opisany wyżej), paliwożerność silnika V6 niska renoma marki

Podsumowanie

Jeżeli zależy namna solidnym, wygodnym i praktycznym samochodzie terenowym, mającym służyć i dopracy, i do długich podróży, to Sorento spełnia te wymagania. Należy jednak nieprzywiązywać uwagi do prestiżu marki. Kia zaoferowała w tym modelu zarównokomfort aut klasy SUV, jak i przyzwoite właściwości terenowe prawdziwego 4 x 4,żądając za całość stosunkowo rozsądnych pieniędzy.

Praktycznierzecz biorąc, jedynym mankamentem jest opisywana wyżej potencjalna awariaturbosprężarki, mogąca skutkować zatarciem silnika. Okresowe diagnozowanieturbiny potrafi temu zapobiec. Ciekawostką jest brak krytycznych opinii dotyczących„dwumasy” w dieslach z manualną skrzynią biegów. Pozostałe typowe przypadłościsą charakterystyczne dla aut tego typu, należy zwrócić uwagę na fakt, że wrankingach bezawaryjności Sorento często potrafi zostawić w tyle wielurenomowanych konkurentów. Na plus należy zaliczyć również wysoką masędopuszczalną ciągnionej przyczepy (2800–3500 kg), co pozwala użytkować ją wcharakterze holownika. Reasumując – to całkiem ciekawa propozycja dla wieluleśników, pozwalająca na zakup auta o kilka lat młodszego od konkurencji. 

 

Sebastian Kołacz

Uwagi, sugestie lub opisy aut proszękierować na adres: seba4x4@o2.pl.
Kolejny temat: „Jeep Renegade Trailhawk, wrażenia z jazdy w terenie” w nr.7/2016.