Nazwa Hondy wiele tłumaczy – Hybrid RecreationalVehicle, czyli w wolnym tłumaczeniu – wielozadaniowy samochód turystyczny.Niewielkie auto zbudowane na płycie podłogowej modelu Logo (poprzednika HondyJazz) oferuje sprawdzony silnik, nowoczesne i oryginalne w momencie debiutunadwozie i napęd 4 x 4. Czy to wystarczy, by nazwać je leśnym partnerem?

Auto po raz pierwszy zaprezentowano potencjalnymklientom podczas targów motoryzacyjnych w 1997 roku. W salonach pojawiło siędopiero na początku 1999 roku. Bryła nadwozia w chwili debiutu była dośćspecyficzna – spory prześwit i szeroka, spłaszczona karoseria rysowana prostymiliniami przywodziła na myśl kombi na obcasach. Początkowo oferowano HR-V tylkow wersji trzydrzwiowej. Odmiana pięciodrzwiowa pojawiła się kilka miesięcypóźniej (o 10 cm dłuższa). Obydwa warianty były jednymi z pierwszychprzedstawicieli tak licznej obecnie grupy cross-
overów. Do napędu zastosowano tylko dwa silniki benzynowe, znane zwysokoobrotowej charakterystyki. Produkcję zakończono w 2005r.,całkowicie nowy model zaprezentowano ponownie w 2015 roku.

Nadwozie i wnętrze

W momencie wprowadzenia narynek auto było nowatorskie. Posiadało ostrą linię boczną, klinowata sylwetka zzaokrąglonym pasem przednim (zderzak i grill z lampami) w połączeniu z pionowoopadającym tyłem i bokami wydawała się obszerna w środku mimo niezbytimponujących wymiarów. Krótkie zwisy, dobre kąty natarcia i zejścia oraz napęd4 x 4 pozwalały wierzyć w jej terenowy charakter. Auto dzięki takiej sylwetcejest rozpoznawalne do dziś.

W środku naszym oczom ukazuje się kokpit typowy dlajapońskich aut z tamtego okresu, ascetyczna, ale jednocześnie czytelna i prostaw obsłudze deska rozdzielcza i wszechobecny plastik. Twarde tworzywo jest dośćdobrze spasowane, dopiero po dłuższym użytkowaniu z wnętrza dobiegająposkrzypiwania i trzaski. Plastiki łatwo dają się utrzymać w czystości, sąjednak podatne na zarysowanie. Honda była rejestrowana na cztery osoby, wwersji 3D z przodu nie zabraknie miejsca dla kierowcy i pasażera. Wsiadanieułatwiają długie drzwi (przeszkadzające jednak nieco na ciasnych parkingach) istosunkowo wysoko usytuowane nadwozie. Znacznie gorzej mają użytkownicy tylnejławki – trudno się na nią dostać, przy dłuższych podróżach odczuwalny jest brakmiejsca na nogi. Wersja 5D dzięki dłuższemu o 10 cm nadwoziu (całość ulokowanamiędzy przednim a tylnym rzędem siedzeń) i dodatkowej parze drzwi uprzyjemniajazdę pasażerom tylnego rzędu. W obydwu wersjach bagażnik oferuje tę samą,niezbyt imponującą pojemność (285 l). Widoczność jest dobra, zarówno przezprzeszklone nadwozie, jak i w sporych bocznych lusterkach. Auto oferowanozazwyczaj z dwiema poduszkami powietrznymi, ABS-em i „elektryką”, klimatyzacjai radioodtwarzacz wymagały dopłaty. W 2002 r. dokonano kosmetycznych zmian,zmieniono osłonę chłodnicy, zderzaki, zastosowano inne obicia tapicerskie.

Silniki i przeniesienie napędu

Silniki to sprawdzone jednostkirodem z aut osobowych. Początkowo stosowano jeden silnik benzynowy, któryzmodernizowano w 2001 r. (wzrosła moc i moment obrotowy dzięki zastosowanemusystemowi VTEC). Do silników trudno mieć poważniejsze zastrzeżenia, są totrwałe jednostki, charakteryzujące się wysokimi obrotami użytkowymi, choć niejest to atrybut pożądany w terenówkach. Jedyny mankament to hałaśliwość przywysokich obrotach. Towarzyszy im podwyższone spalanie oraz wynikające z tegowiększe zużycie oleju. Na plus przemawia rzadka konieczność zmiany paskarozrządu (co 120tys. km) i wysoka niezawodność przy terminowych wymianacholejów. Spalanie waha się przeciętnie od 8 do 11l/100km, łatwo jestje podnieść, trudniej zejść niżej. Współpraca z LPG nie należy do najlepszych,często zdarzają się problemy z trzymaniem obrotów i szybko zużywającymi sięgłowicami. Oba silniki wystarczają do przemieszczania się, demonami sprintu ioszczędności jednak nie będą.

Za przeniesienie napęduodpowiada pięciobiegowa skrzynia manualna lub rzadko spotykana automatycznaskrzynia CVT. Skrzynia manualna jest precyzyjna, jednak przy wyższym przebiegumogą pojawić się problemy ze wstecznym biegiem. Występują oczywiście wersjeprzednionapędowe. W wypadku napędu na dwie osie za jego rozkład odpowiadaelektronika, dwie pompy hydrauliczne i wielopłytkowe sprzęgło. Tempo reakcjinie zachwyca i w ciężkim terenie może reagować zbyt późno. System 4 x 4 onazwie Real Time 4WD należy traktować jako element bezpieczeństwa i komfortu,zapewniający sprawniejsze przyśpieszanie na śliskich jezdniach, precyzyjneprowadzenie i utrzymywanie stabilności samochodu w krytycznych momentach.

W autach eksploatowanych w trudnych warunkach możezdarzyć się uszkodzenie sprzęgła wielopłytkowego i tylnej przekładni napędowej,pierwszym objawem tego drugiego jest głośna praca tylnego mostu. W przypadkupokonywania głębokiego błota bądź piasku możemy narazić się na spaleniesprzęgła, na co mają wpływ wysokoobrotowe silniki.

Zawieszenie, hamulce

Samonośne nadwozie wykorzystuje w wersji 4 x 4kolumny McPhersona na przedniej osi i niezależne zawieszenie wielowahaczowe wtylnej. Wersja jednonapędowa korzysta z tylnej belki skrętnej. Wysoka jakośćzastosowanych materiałów powoduje, że trwałość resorowania długo utrzymuje sięna wysokim poziomie. Jako pierwsze zużyciu ulegają gumy stabilizatora poprzebiegu min. 100tys. km, wahacze wytrzymują z reguły przebiegidwukrotnie wyższe. Zalety zawieszenia ujawniają się najbardziej w jeździemiejskiej – Hondzie niestraszne są studzienki, dziury czy krawężniki. Jazda wlekkim terenie również nie sprawia problemu. Zawieszenie jest sprężyste,oferuje przyzwoity komfort połączony z dobrą trakcją, układ kierowniczy pozwalana dobre „czucie” auta. Hamulce są sprawne, dzięki niskiej masie auta (ok. 1,25t) pewnie zatrzymują auto – z przodu mamy tarcze, z tyłu klasyczne bębny.

 

Zalety	Wady
sprawne i komfortowe zawieszenie, dobra widoczność, satysfakcjonujący prześwit, wytrzymałe silniki, wysoka bezawaryjność przy unikaniu ciężkiego terenu, trwałość zawieszenia, dostępność części (kompatybilność z autami osobowymi).	mało wytrzymały synchronizator wstecznego biegu, stosunkowo wysokie spalanie, hałas przy wyższych prędkościach, awaryjność układu napędowego (w trudnych warunkach terenowych), pojawiająca się korozja dolnych partii drzwi i progów, mały bagażnik, niezbyt przestronne wnętrze (dla czterech osób).

Podsumowanie

Wbrew pierwszemu wrażeniu małaHonda całkiem dobrze poradzi sobie na terenie niezbyt trudnego leśnictwa. Jejwszechstronność umożliwia jazdę po lesie i okazjonalne wypady w dalszą trasę. Niezbytprzestronne wnętrze pozwala za to na sprawne poruszanie się wąskimi leśnymidrogami, w czym pomagają dobra widoczność i wysoka zwrotność. Trzeba będziepogodzić się ze sporym (jak na tę klasę auta) spalaniem, odbijemy to sobiejednak, nie wydając zbyt dużo na naprawy. Zadbane i bezwypadkowe autoodwdzięczy się nam długą i bezawaryjną jazdą, musimy jednak pamiętać oregularnych wymianach płynów, filtrów i regulacjach zaworów(co40tys. km). Wskazane jest wyszukanie wersji 5D, która nie tracizwinności, a znacznie ułatwia korzystanie z auta w wypadku częstszego używaniatylnej ławki i daje się wykorzystać przez rodzinę „dwa plus dwa”. Na niemieckimrynku można znaleźć sporo dobrze wyposażonych aut z przebiegiem w granicach160–200 tys. km.

Sebastian Kołacz

Zdjęcia auta znajdują się w galerii.