Pajero III w momencie debiutu w 2000 r. oferowałowalory klasycznej terenówki połączone z samonośnym nadwoziem – jego spora bryławpadała w oko. Po blisko sześciu latach produkcji na rynku zadebiutowałakolejna generacja. Czy to duże auto zporządnym układem napędowym 4 x 4podtrzymuje tradycje Mitsubishi w klasie terenówek?

Pajero to model, który dziękistartom w Rajdzie Dakar wypracował sobie terenową renomę. Wszystkie generacjewygrały łącznie ponad dziesięć razy ten morderczy maraton. Pajero zawszekojarzyło się z dobrymi właściwościami trakcyjnymi i udanym napędem SuperSelect oraz lekkimi konstrukcjami. Nigdy nie oferowano szerokiej gamy silników,co zostało utrzymane również w IV generacji. Ciekawostką jest stosowanie nazwyMontero na rynkach hiszpańskojęzycznych ze względu na niezbyt chlubnebezpośrednie tłumaczenie nazwy Pajero. Auto z każdą generacją stawało siębardziej „cywilizowane”, poddając się aktualnym trendom. Obecna generacjazadebiutowała na rynku podczas Paris Motor Show 2006. Z pozoru wydaje się lekkotylko zmodernizowaną poprzednią generacją, w rzeczywistości zmieniono w niej79% części…

 

Nadwozie i wnętrze

Projektanci Mitsubishi nieeksperymentowali zbyt wiele – pozmieniano delikatnie linie nadwozia, auto stałosię bardziej kanciaste i minimalnie wydłużyło się. Najbardziej widoczne zmianynastąpiły w przednim pasie: nowe, kwadratowe i lekko podcięte dołem reflektorypokryte są gładkim szkłem i posiadają wydajne światła ksenonowe. W połączeniu zdwoma chromowanymi listwami grilla i umięśnionym zderzakiem, skrywającymobudowy świateł przeciwmgielnych, tworzą charakterystyczny płaski i pionowoopadający pas przedni nowego Pajero. Płaska maska, pionowo opadający tył zcentralnie umieszczonym kołem zapasowym, duże przeszklone powierzchnie okien ilekko napompowane nadkola błotników w połączeniu z listwami ochraniającymidolne partie nadwozia dopełniają charakteru klasycznej terenówki.

Bryła auta może się podobać i trzeba przyznać, żedzielnie opiera się upływowi czasu. W środku ukazuje się nam całkowiciezmodernizowana deska rozdzielcza, środkowy panel jest wyeksponowany i posiadaspory ekran nawigacji/radia. Klimatyzację ustawiamy poręcznymi pokrętłami.Nieduże, ale czytelne zegary usytuowane są za kołem kierownicy w stosunkowogłębokich tubach. Pomiędzy nimi znajduje się klasyczny piktogram, wskazującywykorzystanie układu napędowego 4 x 4 i blokadposzczególnych mechanizmów różnicowych. Może nie znajdziemy tu miękkichwykładzin i imitacji drewna, jednak jakości spasowania poszczególnych elementówniewiele można zarzucić – całość nie trzeszczy, nie skrzypi, można mieć tylkotroszkę zastrzeżeń do ciemnego wykończenia. Znajdziemy tu sporo schowków,gniazdek, dobrej klasy sprzęt muzyczny, o dodatkach w postaci „elektryki”,klimatyzacji, podgrzewanych foteli i wielu tego typu drobiazgach niewspominając. Przestrzeni we wnętrzu nie brakuje zarówno z przodu, jak i z tyłu,poczucie to wspomagają duże szyby i wąskie słupki. Jeśli zdecydujemy sięrozłożyć trzeci rząd foteli, by przewieźć siedem osób, to widoczność do tyłu poprostu ginie, a dodatkowo bagażnik maleje do skromnych 215 l. Przednie fotelesą wygodne i pozwalają na regulację w wielu płaszczyznach. Koło wielofunkcyjnejkierownicy dobrze leży w rękach, jej obsługa nie nastręcza problemów.

 

Silniki i przeniesienie napędu

Mitsubishi nie rozpieszcza nas liczbąsilników– oferowano jeden benzynowy o pojemności 3,8l i jedendiesel, będący kontynuacją silnika znanego z poprzedniej generacji. W miejscedotychczas używanej pompy wtryskowej zastosowano teraz ciśnieniową szynę commonrail, co skutkowało wzrostem mocy do 170KM (wersja z automatycznąskrzynią biegów). Od2009 r. moc wzrosła do 200 KM. Wbrew oczekiwaniom nieodczujemy przyrostu mocy w stosunku do poprzedniej generacji, na co wpływ ma zarównowzrastająca masa auta (ponad 100 kg różnicy), jak też ekologiczne nastawykomputera sterującego silnikiem. Kultura pracy czterocylindrowego diesla odużej pojemności nie rzuca na kolana, silnik jest dość głośny i potrafi lekkorezonować, odpala jednak pewnie i przy delikatnym posługiwaniu się pedałem gazupotrafi zmieścić się w 10 lON/100 km.

Na większe oszczędności trudnoliczyć. Jednostkę benzynową pomijam ze względu na śladowe jej występowanie narynku. Napęd jest przekazywany przez pięciobiegową manualną lub automatycznąskrzynię biegów z możliwością sekwencyjnej zmiany biegów. Skrzynia automatycznanie powala szybkością działania, należy jednak do stosunkowo trwałychkonstrukcji. Mitsubishi zastosowało kolejną generację sprawdzonego napędu 4 x 4Super Select 4WD (SS-II). Dodatkowy lewarek usytuowany obok dźwigni zmianybiegów posiada cztery tryby napędu:

• standardowe 2H – napędzana jest jedynie tylna oś,
• 4H – napęd jest przenoszony na obie osie z rozdziałem od 33/67 do 50/50,
• 4HLC – jw. z blokadą centralnego dyferencjału,
• 4LLC – jw. z przełożeniem redukcyjnym.

Dodatkowo możemy użyć standardowo blokowanej blokadytylnego mechanizmu różnicowego. W połączeniu ze sporym prześwitem i dobrymikątami natarcia i zejścia czyni to z Pajero naprawdę sprawne auto w terenie ina oblodzonych drogach.

 

Zawieszenie, hamulce

Nadwozie jest samonośne i wykorzystuje tzw. ramęszczątkową. Niezależne zawieszenie obu osi wykorzystuje z przodu podwójnewahacze, sprężyny śrubowe i stabilizator. Z tyłu zastosowano układwielowahaczowy typu multi-link, sprężyny śrubowe i stabilizator. Mitsubishiprowadzi się dobrze zarówno na prostych odcinkach, jak i w ostrzejszychzakrętach. Nadwozie oczywiście kołysze się, jednak w sposób niewymagającynerwowych reakcji ze strony kierowcy. Każde z kół pewnie trzyma sięnawierzchni, dodatkowo wspomagane są one systemami ABS z EBD oraz systemaktywnej kontroli trakcji i stabilności ASTC.

Jazda w terenie sprawia przyjemność. Pajero naprawdędobrze wybiera wszelkie nierówności, uparcie prze do przodu nawet w bardziejekstremalnych warunkach. Zastosowane duże wentylowane tarcze na każdej osipozwalają na sprawne wyhamowanie ważącego ponad 2,2 t auta ze 100 km/godz. nadystansie 40/42 m (zimne/ciepłe hamulce), ale będzie to zapewne okupioneszybkim zużyciem okładzin klocków hamulcowych.

 

Zalety	Wady
udany napęd 4 x 4, wysoka zdolność terenowa, pojemne wnętrze, uznana marka, wydajne hamulce, dobre spasowanie elementów wnętrza.	średnia dynamika, mała zwrotność, zużycie paliwa, głośny silnik, drogi serwis, korodujący zbiornik paliwa.

 

Podsumowanie

Mitsubishi Pajero IV to dobra alternatywa dla osóbszukających dużego, prestiżowego i wygodnego auta, którym bez obaw zjedziemy zutartych szlaków w mniej przystępne tereny. Zapakujemy do niego całą rodzinę isporo ekwipunku, jednak jazdę okupimy nie najmniejszym spalaniem i utrudnionymmanewrowaniem na wąskich uliczkach. W lesie również będzie przeszkadzaćwielkość auta, możemy jednak skusić się na wersję 3D, która dodatkowo będzienieco oszczędniejsza, a jej bagażnik i tak jest większy niż w autach klasykompakt. Pajero wymaga regularnych przeglądów, w zamian odwdzięczy się jednakbezawaryjną jazdą. W porównaniu z konkurencją nie odstaje in minus. Autaz pierwszych roczników kupimy za 40–50 tys. zł, przeciętne przebiegi to 180–250tys. km.

Sebastian Kołacz

Zobacz galerię zdjęć.