by Las Polski | 15 maja 2007 16:36
Co to jest bąblowica? Pod tą nazwą kryją się dwie różnie przebiegające choroby pasożytnicze, wywołane przez dwa tasiemce: bąblowca wielojamowego i bąblowca pęcherzowego.
Jak dochodzi do zachorowania na bąblowicę wielojamową i jaki jest przebieg tej choroby?
Bąblowica wielojamowa jest chorobą pasożytniczą przenoszoną głównie przez kał zarażonych lisów. Z tego względu choroba ta potencjalnie zagraża leśnikom. Bąblowica wielojamowa występuje na świecie w naturalnych ogniskach endemicznych w Szwajcarii, Niemczech, Francji, na Alasce oraz w Japonii i na Syberii. W Polsce również obserwowano pojedyncze przypadki zachorowań. U człowieka, po połknięciu jaj tasiemca pochodzących właśnie z lisiego kału, rozwija się larwalna postać tasiemca, którą jest wielokomorowa torbiel. Taki ,bąbel” ma wewnątrz liczne pęcherzyki, które mogą uwalniać się do okolicznych tkanek i z krwią dostawać się do innych narządów, dając przerzuty, z których powstają nowe torbiele.
Czy bąblowica wielojamowa jest niebezpieczna?
Tak, nawet bardzo. Nieleczona, w zależności od lokalizacji torbieli, prowadzi nieuchronnie do śmierci po kilku latach. Choroba ta daje objawy podobne, jak w chorobie nowotworowej – po zagnieżdżeniu się powoli rośnie, uciskając okoliczne tkanki. Może dawać przeróżne objawy, w zależności od tego, jaki narząd zajmuje. Najczęściej lokalizuje się w wątrobie, gdzie może uciskać drogi żółciowe wywołując żółtaczkę i kolkowe bóle brzucha. Przerzuty daje najczęściej do płuc, powodując duszność, kaszel i sprzyjając zapaleniom płuc. Zdarzają się przerzuty do mózgu, co w krótkim czasie może zakończyć się fatalnie.
Jak wygląda leczenie?
Trzeba całą torbiel usunąć chirurgicznie i następnie długotrwale przyjmować odpowiednie leki.
Czym się różni bąblowica pęcherzowa od wielojamowej?
Bąblowica pęcherzowa zdarza się w Polsce znacznie częściej, niż wielojamowa, rocznie notuje się kilkadziesiąt nowych zachorowań. Dotyczy ona osób mających kontakt z psami – czyli prawie każdego z nas! Jaja tasiemca znajdują się w sierści zarażonego psa lub jego kale, i są połykane przez człowieka. Innym źródłem zakażenia może być mięso świni, owcy i kozy, zawierające inwazyjne postaci tasiemca. Rozwój tego tasiemca różni się od wielojamowego głównie tym, że jego pęcherze nie dają przerzutów (chociaż w przypadku masywnego zakażenia mogło dojść do rozwoju kilku niezależnych torbieli) Częściej też dochodzi do wzrostu ,bąbla” w narządach takich jak kości, serce, nerki. Mimo, że pęcherze te mogą osiągać znaczne rozmiary, nawet do kilkunastu centymetrów, rokowanie jest lepsze – niektóre torbiele nie wymagają leczenia, tylko obserwacji.
Jak można się zabezpieczyć przed zarażeniem bąblowcem?
Przede wszystkim należy zachować podstawowe zasady higieny, nie należy dotykać i całować psów, co do których nie jesteśmy pewni, czy nie zdarzyło im się jeść padliny, oraz nie spożywać mięsa surowego, niedogotowanego, niesprawdzonego weterynaryjnie.
Source URL: https://nowy.laspolski.pl/3689/bablowica/
Copyright ©2026 Las Polski unless otherwise noted.