Z zagranicy

Kooperują z Bułgarami

Niemcy

Kooperują z Bułgarami

Gospodarstwo Krajowe Lasy Saary, które zarządza lasami państwowymi niemieckiego kraju związkowego Saara, współpracuje z bułgarską Państwową Agencją Leśną przy realizacji projektu dostosowania zasad gospodarki leśnej Bułgarii do unijnych dyrektyw. Projekt ten jest finansowany z środków Unii Europejskiej. Lasy Saary uzyskały możliwość uczestnictwa w przedsi wzięciu w drodze ogólnounijnego przetargu. Podstawowym przedmiotem współpracy jest dostosowanie bułgarskich zasad hodowli lasu do unijnych przepisów związanych z siecią obszarów ochronionych NATURA 2000.

Sprzedaż na pniu

Kanada

Sprzedaż na pniu

Kanadyjska administracja leśna – zarówno prowincjonalna, jak i federalna – nie prowadzi sama pozyskiwania drewna. Zajmuje się tym przemysł drzewny. Administracja leśna sprzedaje drewno na pniu. Nabywane prawo do pozyskania drewna obwarowane jest jednak licznymi obowiązkami z zakresu gospodarki leśnej. W prowincji Kolumbia Brytyjska często praktykowane jest też wydzierżawianie lasów firmom leśno-drzewnym (z reguły na 25 lat). W ostatnich latach roczne pozyskanie drewna w Kanadzie wynosiło łącznie 180–200 mln m3. Maksymalna ilość drewna, jaką w ramach zrównoważonej gospodarki leśnej można rocznie pozyskiwać w kanadyjskich lasach, szacowana jest na 203 mln m3.

Lasy w Kanadzie zajmują powierzchni  310 mln ha, z czego 236 mln ha to lasy gospodarcze. Zdecydowanie przeważa własność publiczna: 76% kanadyjskich lasów znajduje si  pod zarządem poszczególnych prowincji, 16% – pod zarządem federacji. Drewno drzew iglastych stanowi 3/4 zapasu lasów gospodarczych. Wśród drzew iglastych dominują świerki (45% miąższości drewna iglastego), sosny (22%) i jodły (14%), a wśród drzew liściastych – topole (59%), brzozy (20%) i klony (11%).

Składnice już puste

Austria

Składnice już puste 

Zapasy zgromadzone w składnicach do przechowywania drewna na mokro, założonych przez Austriackie Lasy Związkowe (ALZ) po huraganach Cyryl, Emma i Paula, zostały spotrzebowane o osiem miesi cy wcześniej, niż oczekiwano. Stało si  to głównie za sprawą ostatniej surowej i śnieżnej zimy, która w wielu cz ściach Austrii utrudniała bieżące pozyskanie drewna. Duże znaczenie miała również solidność w realizacji zobowiązań w zakresie odbioru drewna ze składnic, wykazana przez liczne przedsiębiorstwa przemysłu drzewnego. – Składnice do przechowywania drewna na mokro okazały się prawdziwym kołem ratunkowym – wyjaśnia Georg Erlacher, członek zarządu spółki akcyjnej Austriackie Lasy Związkowe. – Zapewniają one zaopatrzenie przemysłu drzewnego podczas surowych zim, a po kl skach huraganowych pełnią rol  buforu mi dzy popytem a zwiększoną podażą drewna.

Rekordowe pozyskanie

Austria

Rekordowe pozyskanie

W roku 2008 pozyskano w Austrii 21,8 mln m3 drewna, co stanowi absolutny rekord dla tego kraju (to o 14,5% wi cej od średniego pozyskania w okresie 2004–2008 i o 29,8% wi cej od średniej w okresie 1999–2008). Struktura sortymentowa pozyskania przedstawiała si  nast pująco: drewno tartaczne grube (>20 cm) – 11,54 mln m3 (53,0%), drewno tartaczne cienkie – 1,62 mln m3 (7,4%), drewno do przerobu przemysłowego – 3,61 mln m3 (16,6%), drewno energetyczne – 5,02 mln m3 (23%). Aż 63,6% pozyskania stanowiło drewno poklęskowe (o 69,6% wi cej od średniej 5-letniej i o 127,2% więcej od średniej 10-letniej).

Tartaki płaciły za świerkowe drewno tartaczne klasy B przeci tnie 72,52 euro/m3 (o 8,8% mniej niż w roku 2007). Papierówka świerkowa kosztowała średnio 29,27 euro/m3 (-5,2%). Przeci tna cena za metr przestrzenny drewna opałowego twardego i mi kkiego wynosiła odpowiednio 52,31 euro (+1,4%) i 35,80 euro (-0,1%).

Pozyskanie drewna w Japonii

Japończycy mają obecnie doskonałą okazją do wypracowania kompleksowego systemu zagospodarowania swoich lasów, ponieważ nie ograniczają ich jeszcze żadne schematy. Mechaniczne kopiowanie europejskich rozwiązań nie wchodzi jednak w rachubę ze wzglądu na całkowicie odmienne warunki fizjograficzne.

W Japonii lasy porastają wyłącznie górujące nad dolinami wzniesienia, które już u samej podstawy cechują sią dużą lub bardzo dużą stromizną. Równiny zająte są pod uprawą ryżu lub osiedla i drogi. Zbocza o bardzo zróżnicowanej rzeźbie wznoszą sią na wysokość od kilkuset do tysiąca metrów i są poprzerzynane licznymi wciosami. 50% lasów stanowią naturalne drzewostany liściaste, które praktycznie nie mają żadnego znaczenia gospodarczego. Reszta to jednowiekowe drzewostany powstałe z sadzenia (przeważnie w wieku 40–60 lat), tworzone przez dwa gatunki iglaste – szydlicą japońską (Cryptomeria japonica) i cyprysik tępołuskowy (Chamaecyparis obtusa). Drzewostany te powstały na powierzchniach lasów, które intensywnie użytkowano w okresie powojennego ożywienia gospodarczego. Od tamtego czasu praktycznie nie wykonywano w nich żadnych zabiegów pielągnacyjnych czy trzebieży.

Obydwa wymienione gatunki drzew mają znaczenie gospodarcze, przy czym bardziej ceniony jest cyprysik (drewno twardzielowe). Nie ma opotów ze zbytem drewna. Jego ceny osiągają lub nieco przekraczają poziom środkowoeuropejski.

Dywersyfikacja przychodów

Elektrociepłownictwo, energetyka wiatrowa, a nawet produkcja płynnych biopaliw drugiej generacji – to niektóre z dziedzin, w jakie dziś inwestują europejskie państwowe gospodarstwa leśne.

Obecny kryzys finansowy pokazał, jak ważna jest dywersyfikacja śródeł przychodów firm działających na rynku. Lasy państwowe w Unii Europejskiej również podejmują działalność gospodarczą w różnych dziedzinach, starając się zmniejszyć swoje uzależnienie od sprzedaży drewna. Na przykładzie pięciu wybranych europejskich państwowych gospodarstw leśnych widać, że duża szansa na rozwój upatrywana jest zwłaszcza w branży energetyki odnawialnej.

Zrębki w cenie

Skandynawskim elektrociepłowniom brakuje biomasy energetycznej. Jej ceny rosną. Borykający się z kryzysem przemysł drzewny ograniczył produkcję i w konsekwencji zmniejszyła się ilość odpadów drzewnych, wykorzystywanych jako surowiec energetyczny. Mogą na tym skorzystać właściciele lasów, oferując leśną biomasę energetyczną. Roger Johansson, specjalista ds. biomasy energetycznej w szwedzkim państwowym koncernie leśnym Sveaskog, przyznaje, że w wyniku wzrostu cen biomasy stała się ona jedną z trzech podstawowych grup sortymentów. Rynkowe ceny zrębków są obecnie o 10–15, a nawet 20% wyższe od cen ustalonych w umowach zawartych przed rokiem. Jako drewno energetyczne używana jest niekiedy nawet papierówka, co praktycznie nie miało dotąd miejsca w Szwecji.

Opr. A.S. n

Źródła: AFZ-DerWald 6/2009, Forst & Technik 3/2009, www.forstundtechnik.de, www.nordicforestry.org

Szwedzi ograniczają pozyskanie

Właściciele lasów w Szwecji wstrzymują cięcia rębne. W ciągu pierwszych dwóch miesięcy br.
powierzchnia drzewostanów objętych użytkowaniem rębnym zmniejszyła się o przeszło 1/3 w stosunku do analogicznego okresu roku poprzedniego. Jak informuje Szwedzka Agencja Leśna, pozyskanie drewna ograniczane jest we wszystkich częściach kraju. Proces ten rozpoczął się już w drugiej połowie 2008 roku. Podczas gdy w 2007 r. całkowite pozyskanie drewna w Szwecji osiągnęło poziom 96,7 mln m3, to w 2008 r. wyniosło ono jedynie 85 mln m3.

Badania leśne w Szwecji

Na badania naukowo-rozwojowe wydaje się w Szwecji ok. 10 mld euro rocznie, co stanowi 3,9% produktu krajowego brutto. Szwedzki leśno-drzewny sektor naukowo-badawczy dysponował w 2007 r. funduszem w wysokości 130 mln euro. Główne leśne ośrodki tego sektora to Wydział Leśny Uniwersytetu Nauk Rolniczych (roczny budżet badawczy ok. 40 mln euro) i Leśny Instytut Badawczy „Skogforsk” (13 mln euro). Poza tym w ramach przedsiębiorstw branży leśno-drzewnej funkcjonują działy rozwojowe, które łącznie dysponują budżetem porównywalnym z funduszem sektora naukowo-badawczego.

Krytyka nowelizacji

Niemiecka Rada Gospodarki Leśnej (DFWR) jest przeciwna projektowi nowelizacji federalnej ustawy o lasach, uzgodnionemu przez przedstawicieli frakcji parlamentarnych CDU/CSU i SPD. O ile zmiany zapisów dotyczących plantacyjnej uprawy drzew, wspólnot leśnych i zapewnienia bezpieczeństwa na drogach przebiegających przez lasy są oceniane pozytywnie, o tyle zastąpienie pojęcia „drzewostan dostosowany do siedliska” pojęciem „drzewostan rodzimy pod względem siedliskowym” oraz wprowadzenie nowej funkcji lasu – ochrony różnorodności biologicznej – budzą sprzeciw jako zbyt duże ograniczenia formalne w prowadzeniu gospodarki leśnej.

DFWR to organizacja, w której skład wchodzą m.in. państwowe gospodarstwa leśne poszczególnych krajów związkowych, administracja lasów federalnych, stowarzyszenia właścicieli lasów prywatnych, związki zawodowe działające w leśnictwie, Związek Leśników Niemieckich, Niemieckie Towarzystwo Leśne i uczelnie leśne.